Zastosowanie elementów inteligentnego budynku do zarządzania energią elektryczną i ciepłem

Spis treści

1. Wstęp 4
2. Transmisja danych 9
2.1 Rodzaje transmisji danych 9
2.2 Reguły przesyłu Informacji 13
2.2.1 Model ISO/OSI 13
2.2.2 Metody dostępu do sieci 16
3. Systemy okablowania strukturalnego w inteligentnych Budynkach 17
3.1 Kryteria doboru okablowania strukturalnego 28
3.2 Normy okablowania strukturalnego 34
3.3 Kable do systemów okablowania strukturalnego 39
4. Przegląd systemów inteligentnego sterowania i zarządzania 45
4.1 Zintegrowany system kontroli dostępu i rejestracji czasu pracy ACCARD 45
4.2 Zintegrowanie zarządzanie obiektami przy pomocy systemu DESIGO 47
4.3 System inteligentnego sterowania oświetleniem HELIO 55
4.4 System zarządzania inteligentnymi budynkami IBEX for Windows firmy Alerton Technologies Inc. 66
4.5 Inteligentny system automatyzacji budynku z zastosowaniem sieci sterowania LonWorks i Internetu – SABIO 76
4.6 Inteligentny system automatyzacji budynku z zastosowaniem sieci sterowania LonWorks ROSA 84
4.7 System EIB PowerNet 91
4.8 Nowoczesny system automatyki budynków ZEUS 2000 94
4.9 System zarządzania UNIGYR® 97
5. Opis systemu EIB 101
5.1 Topologia i organizacja systemu Europejskiej Magistrali Instalacyjnej 101
5.1.1 Struktura Instalacji EIB – Instabus 101
5.1.2 Adresowanie 104
5.1.3 Protokół transmisji. Budowa i mechanizm przesyłu telegramu 108
5.2 Techniczna realizacja systemu EIB – Instabus 110
5.2.1 Sposób przekazywania danych 110
5.2.2 Elementy magistrali 118
5.3 Program ETS 125
5.3.1 Projektowanie 126
5.3.2 Rejestracja telegramów w programie ETS 127
5.3.3 Selekcja i analiza danych 129
6. Zarządzanie energią elektryczną i cieplną w budynku przemysłowym przy pomocy systemu EIB 132
6.1 Oświetlenie 132
6.2 Wentylacja 137
6.3 Klimatyzacja 144
6.4 Ogrzewanie 152
6.5 Ochrona przeciwprzepięciowa rozbudowanych systemów 159
6.6 Systemy zasilania gwarantowanego w nowoczesnych budynkach 167
6.7 Jakość zasilania energetycznego w inteligentnym budynku 178
7. Korzyści i straty wynikające z zarządzania energią w inteligentnym budynku 183
7.1 Korzyści wynikające ze stosowania inteligentnego sterowania i zarządzania energią elektryczną 184
7.2 Straty energii elektrycznej i ciepła w budynku przemysłowym wynikające ze złego zarządzania energią 188

Wstęp

Termin „inteligentny budynek” pojawił się w latach osiemdziesiątych. Bez względu na okoliczności powstania idei „inteligentnego budynku” okazało się, że doskonale sprawdza się ona w praktyce. Nowe technologie i zmiany wymagań użytkowników powodują, że także rola i funkcje budynków ulegają ciągłej modyfikacji. Pierwotnie założenia inteligentnego budynku obejmowały wyłącznie instalacje alarmowe, oświetlenie i klimatyzację. Rewolucja w telekomunikacji i informatyce, zmiana standardów pracy biurowej spowodowały, że do budynków wdarły się sieci komputerowe, nowoczesne systemy automatyki i zabezpieczeń. Dzięki zastosowaniu komputerów i standaryzacji komponentów instalacji różnego typu, możliwe stało się obserwowanie procesów zachodzących w budynku i sterowanie nimi. Integracja systemów dała efektywne zarządzanie zasobami budynku, a przy tym podwyższenie jego bezpieczeństwa i zapewnienie wysokiego komfortu pracy jego użytkowników [21].

Filozofia „inteligentnego budynku” jest ogólnie bardzo przychylna człowiekowi i jego otoczeniu. Trudno jednak zdefiniować samo pojęcie. Różne środowiska odmiennie też pojmują rolę i działanie poszczególnych elementów skomplikowanej struktury inteligentnego budynku. Wspólne dla wszystkich jest na pewno dążenie do stworzenia przyjaznego, wspomagającego pracę, efektywnego środowiska, w którym organizacja (firma) może osiągnąć określone cele. Nieważne jest w jakie urządzenia wyposażono budynek, ale czy spełnia on wymagania użytkowników i stwarza im możliwość sprawnego, bezpiecznego i efektywnego działania. Technika jest tutaj jedynie narzędziem wspomagającym prowadzenie interesów. Dla użytkowników inteligentnego budynku kwestią kluczową wydaje się być realizacja trzech celów. Pierwszym z nich jest zarządzanie obiektem, i to zarówno sterowanie „zasobami ludzkimi”, jak i systemami automatyki w budynku. Kolejnym jest efektywne zarządzanie przestrzenią (powierzchnią) budynku tak, by zminimalizować koszt jego eksploatacji. Ostatnim elementem jest struktura organizacji (firmy) działającej w konkretnym budynku.

Z technicznego punktu widzenia inteligentny budynek to taki obiekt, w którym wszystkie podsystemy współdziałają ze sobą tworząc przyjazne dla człowieka środowisko. A ponadto posiadają zdolność automatycznego reagowania na wszelkiego rodzaju zagrożenia czy też zmiany warunków pracy. Przy minimalnej ingerencji człowieka i relatywnie niskich kosztach.

Rozwój technologii zapewnia miejsce na rynku, uznanie wśród odbiorców. Z każdym elementem złożonej struktury inteligentnego budynku wiążą się pewne koszty, ale przede wszystkim korzyści. Dynamiczny rozwój techniki sprawia jednak, że najbardziej zaawansowane technologie stają się dostępne dla coraz szerszego grona odbiorców. Koszt budowy i wyposażenia nowoczesnego budynku maleje w stosunku do korzyści, jakie płyną z użytkowania takiego obiektu. Wiele zmieniło się w architekturze, wystroju wnętrz, okablowaniu, automatyce czy wyposażeniu biur od momentu pojawienia się idei inteligentnego budynku. A wszystko wskazuje na to, że tempo pojawiania się na rynku coraz to nowszych rozwiązań utrzyma się także w przyszłości [21, 34].

Inteligentny budynek doskonale dostosowuje się do nowych technologii, odznaczając się niezwykle elastyczną i otwartą strukturą. Podstawową cechą nowoczesnego budynku jest bowiem jego „zdolność” do adaptacji nowych rozwiązań technicznych bez konieczności reorganizacji i zmiany struktur w nim działających. Oczywiście przy jednoczesnej minimalizacji kosztów tego typu operacji. Elastyczność budynku oznacza wyjście naprzeciw nowym wymaganiom stawianym we współczesnym świecie biznesu. Aby to osiągnąć, wszystkie elementy inteligentnego budynku powinny być zintegrowane, tworząc jednolity, sprawny system.

Tylko jednolity system sterowania i kontroli urządzeń w całym obiekcie może zapewnić pełną kontrolę wszystkich procesów zachodzących w obiekcie. Tylko w przypadku pełnego zsynchronizowania działania różnych instalacji można mówić o pełnej realizacji idei inteligentnego budynku. Możliwości dowolnej instalacji nowoczesnych systemów i urządzeń sterujących powinna stwarzać sama architektura. Już przy narodzinach projektu musi być uwzględniona specyfika wszystkich elementów budynku. Polega to na całościowym spojrzeniu na strukturę obiektu pod kątem jego przyszłych użytkowników, funkcji jakie mają być w nim realizowane oraz perspektyw rozwoju. Mamy więc do czynienia z przeplataniem się wielu odrębnych dziedzin jak np. architektura, automatyka, informatyka, budownictwo. Zachowanie koordynacji przy tworzeniu odrębnych części całej infrastruktury budynku zapewnia poprawne ich działanie, a co najważniejsze współpracę. Dobrze zaprojektowany jest otwarty na dokonywanie zmian w jego strukturze, bez obawy o naruszenie stabilności całego systemu. Integracja działających w budynku systemów stwarza możliwości łatwej kontroli oraz rozbudowy systemu globalnego.

Integracja systemów stwarza ogromne możliwości, jeśli chodzi o zarządzanie zasobami budynku. Jest to jednocześnie nieodłączny element samej idei inteligentnego budynku. Inteligencja budynku kryje się właśnie w zintegrowanym systemie.

Głównymi elementami struktury inteligentnego budynku są:

  • system zarządzania energią (BEMS);
  • ogrzewanie, wentylacja i klimatyzacja (HVAC);
  • ochrona i bezpieczeństwo;
  • kontrola dostępu;
  • ochrona przeciwpożarowa;
  • oświetlenie;
  • telekomunikacja okablowanie.

Zintegrowany system stanowi połączenie co najmniej dwu różnych typów systemów. Łączenie systemów może odbywać się w oparciu o sprzęt, oprogramowanie, środki transmisji danych. Korzyści z integracji systemów są ogromne. Idea integracji systemów polega na połączeniu zarządzania funkcjami, które do tej pory były realizowane osobno [21,29].

Bardzo ważną rolę w inteligentnych budynkach pełnią zintegrowane systemy sygnalizacji. Wykrywają one wszelkiego rodzaju zagrożenia, zdarzenia mogące negatywnie wpłynąć na zachodzące w budynku procesy. W ramach systemów sygnalizacji znajdują się m.in. instalacje przeciwpożarowe, alarmowe i inne systemy, których zadaniem jest ochrona życia i mienia. Systemy sygnalizacji stosowane są także w połączeniu z innymi podsystemami, jak: telewizja przemysłowa, systemy ogrzewania i wentylacji, zasilanie w energię elektryczną, oświetlenie, nagłośnienie itd. Poprzez integrację tych wszystkich elementów możemy otrzymać kompletny obraz stanu całego budynku.

Dodatkowym atutem tych systemów jest dowolna ich konfiguracja, przez co możliwe jest dostosowanie ich do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także charakteru i przeznaczenia budynku. Liczba możliwych konfiguracji jest praktycznie nieograniczona. W zintegrowanych systemach mamy do czynienia z „rozproszoną inteligencją”. Oznacza to, że poszczególne urządzenia rozmieszczone w całym budynku, odpowiedzialne za działanie oraz sterowanie różnymi czujnikami, mogą bez zakłóceń wykonywać funkcje kontrolne. Nawet w przypadku przerwania komunikacji z nadrzędnymi jednostkami zarządzającymi. Dzieje się tak dzięki wyposażeniu sterowników we własne procesory i pamięć, w której przechowywane są dane z zakresu pracy sterownika. W ten sposób mamy do czynienia z lokalnym zarządzaniem procesami, różnymi instalacjami bez konieczności stałej ingerencji operatora systemu. Ponadto takie rozwiązanie zwiększa niezawodność systemu, a także szybkość reakcji na różne zagrożenia i stany alarmowe. Istotna jest również możliwość dowolnego modelowania kształtu systemu, przez co jest on elastyczny, stale dopasowując się do potrzeb danej organizacji. Aby zapewnić stały komfort użytkownikom, budynek musi ewoluować wraz z organizacją (organizacjami), która w nim działa. We współczesnym świecie nie użytkownicy mają się dostosowywać do warunków pracy, ale budynek z jego podsystemami ma za zadanie stworzyć warunki, w których możliwa będzie bezpieczna i efektywna praca [21,39].

Ekspansję różnego rodzaju instalacji zapewniających szybką i bezpieczną wymianę informacji obserwuje się dziś wszędzie, także w inteligentnych budynkach. Wzrost popularności komputerów sprawił, że większość informacji przesyłanych jest w postaci elektronicznej. Wiążą się z tym różne zagrożenia i wyzwania dla inteligentnego budynku. Pojawia się potrzeba zapewnienia pracownikom sprawnej komunikacji ze światem zewnętrznym, przy wykorzystaniu różnych dróg transmisji. Zarówno Internet jak i cyfrowa sieć ISDN, umożliwiająca integrację różnych usług (przesyłanie danych, mowy, obrazu), są odpowiedzią na potrzebę jeszcze szerszego dostępu do informacji. Wraz z wdrażaniem nowoczesnych technologii pojawiają się również nowe problemy. W przypadku dostępu do Internetu, ważna jest ochrona danych przed dostępem osób niepowołanych. Innym problemem jest zapewnienie tajności informacji przesyłanych pocztą elektroniczną. Biorąc pod uwagę fakt, że ten rodzaj komunikacji staje się coraz bardziej popularny, niezbędne jest stosowanie wielu poziomów zabezpieczeń. Kolejne zagadnienia to ochrona danych i przepływ danych wewnątrz budynku. W zależności od tego czy budynek zajmuje jedna organizacja, czy kilka, sieci telekomunikacyjne muszą być odpowiednio zorganizowane, ponieważ w interesie każdej firmy leży ochrona ich danych.

Nowoczesny styl pracy wymaga m.in. sprawnej wymiany informacji, która może być przesyłana w różnej postaci (poczta elektroniczna, video konferencje). Dlatego inteligentny budynek, zgodnie z ideą, musi „podążać” za wciąż pojawiającymi się nowinkami technicznymi i zmieniającymi się potrzebami użytkowników. Poza bezpieczeństwem przesyłanych informacji, ważna jest ochrona budynku, szczególnie gdy mamy do czynienia ze zorganizowaną przestępczością. Nowoczesne systemy alarmowe, wykorzystujące setki rodzajów zabezpieczeń, muszą stawić czoła doskonale wyposażonym i coraz lepiej przygotowanym intruzom. Również pod tym względem rzeczywistość wymusza na inteligentnych budynkach stosowanie najnowocześniejszych rozwiązań [21,36].

Dynamiczny rozwój technologii wymaga od konstruktorów i projektantów dostosowanie powstających budynków do nowoczesnych standardów. Analizując to, co działo się na przestrzeni ostatnich lat, można śmiało stwierdzić, że tempo tych zmian na pewno utrzyma się przez najbliższe lata. Inteligentne budynki sprawdziły się w praktyce i wygląda na to, że jesteśmy „skazani” na tego typu rozwiązania. Choć idea ta nie jest jeszcze w naszym kraju rozpowszechniona, widać, że z każdym rokiem sytuacja zmienia się na lepsze. Na pewno jednym z powodów ograniczających rozwój inteligentnych budynków w Polsce jest słaba kondycja finansowa, a także katastrofalna sytuacja polskiego budownictwa.

Liczba stron 195
Nazwa Szkoły Wyższej Politechnika Świętokrzyska Kielce
Rodzaj pracy magisterska
Rok oddania 2001

Systemy dociepleń budynków na przykładzie domu jednorodzinnego wolnostojącego znajdującego się w Radomiu na ul. Sławnej

SPIS TREŚCI

WSTĘP
ROZDZIAŁ I
MATERIAŁY STOSOWANE DO DOCIEPLANIA BUDYNKÓW
1.1. ZASTOSOWANIE DOCIEPLENIA BUDYNKÓW
1.2. WEŁNA MINERALNA
1.3. STYROPIAN I JEGO POCHODNE
1.4. INNE NIETYPOWE MATERIAŁY OCIEPLENIOWE
ROZDZIAŁ II
CHARAKTERYSTYKA METOD STOSOWANYCH PRZY DOCIEPLENIACH BUDYNKÓW
2.1. OCIEPLENIE METODĄ LEKKĄ MOKRĄ
2.1.1. ZASADY OGÓLNE OCIEPLANIA METODĄ LEKKĄ MOKRĄ
2.1.2. BŁĘDY PRZY DOCIEPLANIU METODĄ LEKKĄ MOKRĄ
2.2. OCIEPLENIE METODĄ SUCHĄ
2.3. SIDING
ROZDZIAŁ III
EKONOMIZACJA STOSOWANIA SYSTEMÓW DOCIEPLEŃ
3.1. WEŁNA CZY STYROPIAN
3.2. JAK, CZYM I KIEDY DOCIEPLAĆ DOM
3.3. NAJCZĘSTSZE BŁĘDY W OCIEPLANIU
3.4. WADY I ZALETY STOSOWANYCH SYSTEMÓW DOCIEPLEŃ
ROZDZIAŁ III
DOBÓR DOCIEPLENIA DO BUDYNKU PRZY UL. SŁAWNEJ
4.1. OPIS BUDYNKU
4.2. ZASTOSOWANE RODZAJE DOCIEPLEŃ
ZAKOŃCZENIE
PRZYPISY
BIBLIOGRAFIA

WSTĘP

Polska jest krajem, stojącym wobec dramatycznych wyzwań i problemów energetycznych. Budując nową gospodarkę, przejęliśmy energetykę od poprzedników, prowadzących samobójczą i ekonomicznie nieuzasadnioną politykę w tym zakresie. Dzisiaj – jak nigdy przedtem – palące staje się pytanie: jak zabezpieczyć zwiększone zapotrzebowanie na energię w warunkach rynkowej opłacalności i wymagań proekologicznych? Odpowiedź wydaje się być jedna – trzeba oszczędzać od zaraz. Nie ma rady! To nakaz chwili, to bezwzględna konieczność.

Jednym z poważnych źródeł tych oszczędności jest użytkowanie energii w budownictwie. Trzeba, bowiem wiedzieć, że ten właśnie sektor „komunalno – bytowy” pochłania ok. 44% całkowitej energii, produkowanej w kraju. Ocenia się, że dobrze prowadzone prace, związane z oszczędnościami w tej branży, mogłyby dać krajowi roczne oszczędności, stanowiące ekwiwalent ok. 7 mln ton węgla opałowego. Warto zastanowić się, jak przełożyć te cyfry na poczucie komfortu życia każdego obywatela.

Proponuję poniżej pobawić się kilkoma prostymi działaniami, aby ocenić tzw. ekologiczny efekt dociepleń budynków standardowymi materiałami termoizolacyjnymi, czyli styropianem i wełną mineralną. Spróbujmy ocenić, co – z punku widzenia poprawy jakości życia – zyskuje każdy z nas, przy realizacji inwestycji termomodernizacyjnych.

W ostatnich latach pojawiło się w sprzedaży, wiele towarów do docieplania, nie mających dopuszczenia do obrotu w Polsce. Wielu również znanych producentów, w bieżącym roku, oferuje do sprzedaży nowe produkty, m.in. kleje, nie mające dopuszczenia do obrotu w Polsce. Produkty te nie mają Aprobaty Technicznej i Certyfikatu. Jednym ze składników w tych produktach jest wapno, które nie może być stosowane w klejach do docieplania. Obecność wapna wyklucza stosowanie kleju do nakładania tynków akrylowych. Zanim kupimy tani produkt, przeczytajmy Aprobatę i Certyfikat dla produktu. Dotyczy to tzw. „szczególnie tanich” klejów oferowanych do przyklejania styropianu oraz do zatapiania siatki z włókna szklanego. Kupimy tanio, ale kto poniesie skutki zastosowania niewłaściwego towaru? Konsekwencje takiego zakupu poniesie na pewno Nabywca i Wykonawca.

Docieplamy tanio, jeżeli spełnione będą następujące warunki. Warunek podstawowy, prace wykonujemy, raz a dobrze.

Pozostałe warunki:

  • prace należy wykonywać po opracowaniu procesu technologicznego docieplania i zgodnie z tym procesem,
  • stosować towary dopuszczone do obrotu,
  • prace docieplające może wykonać ekipa mająca stosowne kwalifikację, potwierdzone certyfikatem umiejętności,
  • firma powinna mieć doświadczenie w wykonywaniu prac docieplających,
  • wszystkie etapy oraz całość pracy należy odbierać przez przedstawiciela inwestora.

Wykonawca powinien udzielić gwarancji na wykonane prace.

Niniejsza praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym rozdziale przedstawiona została charakterystyka materiałów stosowanych w systemach dociepleń ze szczególnym uwzględnieniem styropianu oraz wełny mineralnej. Rozdział drugi opisuje metody systemów dociepleń oraz najczęściej popełniane błędy podczas stosowania poszczególnych metod. Trzeci rozdział rozpatruje aspekty ekonomiczne stosowanych materiałów oraz systemów dociepleń dostępnych na Polskim rynku budowlanym.

Liczba stron 73
Nazwa Szkoły Wyższej Politechnika Radomska Radom
Rodzaj pracy dyplomowa
Rok oddania 2005

Sposoby wyznaczania właściwości fizycznych i mechanicznych płyt pilśniowych

Spis treści

Wstęp

1. Wiadomości ogólne o drewnie
1.1. Znaczenie drewna jako surowca
1.2. Kształt i morfologiczna budowa drzew
1.3. Budowa makroskopowa drewna
1.4. Budowa mikroskopowa drewna

2. Płyty pilśniowe
2.1. Charakterystyka płyt pilśniowych
2.2. Rodzaje płyt pilśniowych
2.2.1. Płyty pilśniowe miękkie (porowate)
2.2.2. Płyty pilśniowe półtwarde
2.2.3. Płyty pilśniowe twarde zwykłe i bardzo twarde
2.2.4. Płyty pilśniowe twarde lakierowane
2.2.5. Płyty pilśniowe twarde laminowane
2.3 Zastosowanie i przechowywanie płyt pilśniowych

3. Właściwości fizyczne i mechaniczne płyt pilśniowych
3.1. Wilgotność płyt pilśniowych
3.2. Właściwości płyt pilśniowych
3.3. Hartowanie płyt pilśniowych

Spis tabel
Spis rysunków
Spis literatury
Załączniki

Wstęp

Krótka historia przemysłu i wykaz linii produkcyjnych poprzedzaj ą dyskusję na temat bazy surowcowej i środków chemicznych stosowanych w tym przemyśle. W następnych rozdziałach opisane zostały operacje technologiczne i urządzenia, niezbędne do wykonania płyt. Przedstawiono też nowoczesne metody wykańczania powierzchni płyt, ich właściwości i zastosowanie. Na końcu opisano zagrożenia, jakie może stwarzać produkcja płyt MDF dla środowiska, a także podano kilka sposobów zapobiegania tym zagrożeniom. Płyty pilśniowe należą do dużej rodziny płyt drewnopochodnych, które wykonywane są z elementów drewna o różnych rozmiarach, zwykle łączonych za pomocą spoiw syntetycznych. Na rysunku 1 przedstawione zostały (za Suchsiandem i Woodsonem 1991) rodzaje płyt drewnopochodnych, produkowanych w świecie z uwzględnieniem wielkości cząstek drewna, gęstości płyt i typu procesu produkcyjnego. Z rysunku widać, że sklejki wykonywane są z fornirów, czyli dużych „cząstek” drewna o regularnych kształtach. Forniry sklejane są w płyty, których gęstość w zasadzie nie różni się od gęstości drewna. Płyty pilśniowe produkowane są z najmniejszych elementów drewna, rozmiarami zbliżonymi do komórek drewna. Na rysunku 1 pokazanych jest 5 rodzajów tych płyt. Dwa z nich produkowane są, podobnie jak płyty wiórowe, metodą „suchą”, pozostałe, podobnie jak papier, metodą „mokrą”.
Podstawowe różnice technologiczne między sposobem produkcji suchym i mokrym polegaj ą na operacjach transportowania włókien i formowania kobierca włóknistego. W sposobie suchym medium przenoszącym włókna jest powietrze, w metodzie mokrej – woda…

Liczba stron 85
Nazwa Szkoły Wyższej Wyższa Szkoła Ochrony Środowiska
Rodzaj pracy inżynierska
Rok oddania 2011

Przegląd metod i środków technicznych do produkcji mieszanki betonowej

Spis treści:

1. Wprowadzenie
1.1. Podstawa opracowania
1.2. Cel i zakres pracy
2. Rodzaje betonów stosowanych w budownictwie
2.1. Betony zwykłe
2.2. Betony lekkie
2.3. Betony specjalne
2.3.1. Beton hydrotechniczny
2.3.2. Beton wodoszczelny
2.3.3. Beton przeznaczony do pracy w środowisku chemicznie agresywnym
2.3.4. Beton o podwyższonej odporności na ścieranie
2.3.5. Beton z dodatkiem składnika włóknistego (fibrobeton)
2.3.6. Beton ciężki
2.3.7. Betony żaroodporne i ogniotrwałe
2.3.8. Beton natryskowy
3. Właściwości oraz rodzaje mieszanek betonowych stosowanych w budownictwie
3.1. Właściwości mieszanek betonowych
3.1.1. Urabialność
3.1.1. Konsystencja
3.1.3. Zdolność do zagęszczania
3.2. Rodzaje mieszanek betonowych
3.2.1. Ciepłe mieszanki betonowe
3.2.2. Gorące mieszanki betonowe
3.2.3. Zimne mieszanki betonowe
4. Procesy pomocnicze w produkcji mieszanek betonowych
4.1. Przygotowanie składników betonu
4.1.1. Przyjmowanie i magazynowanie kruszywa
4.1.2. Przyjmowanie i magazynowanie cementu
4.2. Dozowanie składników mieszanki betonowej
4.3. Transport gotowej mieszanki betonowej
4.3.1. Środki transportu bliskiego
4.3.2. Środki transportu dalekiego
4.3.3. Transport pompowy
5. Proces technologiczny mieszania
5.1. Parametry opisujące proces mieszania
5.1.1 Stopień zmieszania
5.1.2 Intensywność mieszania
5.1.3 Efektywność mieszania
5.1.4. Jakość zmieszania
5.2. Urządzenia służące do przygotowania mieszanki betonowej
5.2.1. Mieszania ręczne
5.2.2. Mieszanie mechaniczne
5.2.2.1. Klasyfikacja betoniarek
6. Klasyczne i nowoczesne rozwiązania betonowni
6.1. Klasyczne rozwiązania betonowni
6.2. Czynniki wpływające na lokalizację wytwórni mieszanki betonowej
6.3. Rozwój konstrukcji betonowni w ostatnich latach
7. Wnioski końcowe
8. Bibliografia

Liczba stron 86
Nazwa Szkoły Wyższej Akademia Techniczno – Rolnicza w Bydgoszczy
Rodzaj pracy inżynierska

Projekt zabezpieczenia skarpy wzdłuż drogi dojazdowej do centrum rekreacyjnego

Spis treści

1. Wstęp 3

2. Stabilizacja skarp 5

3. Metody zabezpieczeń skarp zboczy 6
3.1. Ściany oporowe 6
3.2. Zbrojenie ośrodka gruntowego 10
3.3. Metody z wykorzystaniem geosyntetyków i geotekstyliów. 13
3.4. Metody dynamicznego zagęszczania ośrodka gruntowego 16

4. Cel i zakres projektu 19

5. Lokalizacja Obiektu 20

6. Stan istniejący: 20

7. Warunki gruntowo- wodne. 20
7.1. Opis miąższości i układu warstw geotechnicznych. 20
7.2. Tabelaryczne zestawienie parametrów geotechnicznych. 20

8. Dane wyjściowe do projektu ściany oporowej. 21
8.1. Wyznaczenie parametrów gruntowych do obliczeń. 21
8.2. Kształt i wymiary ściany oporowej . 23

9. Obliczenia ściany oporowej. 24
9.1. Obliczenie parcia czynnego i biernego gruntów: 25
9.2. Obliczenie I stanu granicznego nośności. 29
9.3. Obliczenie II stanu granicznego. 34
9.4. Obliczenie III stanu granicznego. 34
9.5. Analiza Stateczności. 36
9.6. Wykaz Stali zbrojeniowej 42
9.7. Zabezpieczenie hydroizolacyjne konstrukcji. 42

10. Zabezpieczenie prawej skarpy gabionami. 43
10.1. Opis metody 43
10.2. Warunki gruntowe 44
10.3. Wymiary konstrukcji. 44

11. Obliczenia dla gabionów. 45
11.1. Sprawdzenie stanów granicznych. 45
11.2. Analiza stateczności zbocza. 48

12. Podsumowanie. 54

13. Bibliografia 55

Liczba stron 56
Nazwa Szkoły Wyższej Politechnika Krakowska
Rodzaj pracy inżynierska
Rok oddania 2011

Projekt technologii i organizacji remontu kapitalnego i rozbudowy 100 letniego budynku mieszkalnego

Wstęp Założenia do projektu
2. Opis techniczny stanu istniejącego
2.1. Lokalizacja obiektu:
2.2. Warunki gruntowo wodne:
2.3. Opis konstrukcji
2.3.1. Ławy fundamentowe (nie odkrywane):
2.3.2. Ściany:
2.3.2.1. Ściany piwnic:
2.3.2.2. Ściany kondygnacji naziemnych:
2.3.2.3. Ścianki działowe
2.3.3. Stropy:
2.3.3.1. Strop nad piwnicą
2.3.3.2. Stropy nad parterem i I piętrem
2.3.3.3. Strop nad II piętrem
2.3.4. Nadproża:
2.3.4.1. Nadproża w piwnicy
2.3.4.2. Nadproża na parterze, I i II piętrze
2.3.5. Schody:
2.3.6. Dach mansardowy drewniany.
2.4. Pokrycia dachowe i obróbki blacharskie
2.5. Werandy
2.6. Wentylacja
2.7. Warstwy wykończeniowe
2.7.1. Posadzki i podłogi
2.7.2. Tynki
2.8. Stolarka okienna
2.9. Stolarka drzwiowa
3. Opis techniczny projektowanej modernizacji
3.1. Osuszenie piwnicy i remont posadzki
3.2. Prace żelbetowe
3.2.1. Strop żelbetowy na belkach stalowych nad piwnicą
3.2.2. Strop żelbetowy na belkach stalowych nad parterem
3.2.3. Nadproża
3.2.4. Schody i klatka schodowa
3.3. Stropy drewniane nad I i II piętrem
3.4. Schody drewniane zabiegowe na poddasze
3.5. Konstrukcja dachu mansardowego
3.6. Zabudowa strychu
3.7. Pokrycie dachu
3.7.1. Obróbki blacharskie , rynny i rury spustowe
3.8. Ścianki działowe
3.8.1. Ścianki działowe w piwnicy
3.8.2. Ścianki działowe na parterze, I i II piętrze oraz poddaszu
3.9. Wentylacja
3.10. Tynki wewnętrzne
3.11. Powłoki malarskie
3.12. Ocieplenie budynku
3.13. Werandy
3.14. Stolarka okienna
3.15. Stolarka drzwiowa
4. Opis organizacji i wykonawstwa robót modernizacyjnych
4.1. Prace przygotowawcze
4.2. Rozebranie ścianek działowych i skucie tynku
4.3. Demontaż stolarki okiennej i drzwiowej
4.4. Osuszenie murów piwnicy
4.5. Wykonanie posadzki w piwnicy
4.6. Prace żelbetowe
4.6.1. Wymiana konstrukcji ceramicznej stropu odcinkowego nad piwnicą na strop żelbetowy
4.6.2. Wymiana stropu drewnianego nad parterem na żelbetowy na belkach stalowych
4.6.3. Wymiana drewnianej klatki schodowej na żelbetową na belkach spocznikowych
4.7. Prace wykończeniowe na stropach żelbetowych
4.8. Prace na dachu
4.8.1. Prace rozbiórkowe
4.8.2. Przemurowanie kominów
4.8.3. Pokrycie dachu dachówką cementową
4.8.4. Montaż rynien
4.8.5. Montaż rur spustowych
4.9. Prace na przybudówce
4.10. Remont stropów drewnianych
4.11. Demontaż wyciągu masztowego
4.12. Montaż stolarki okiennej
4.13. Montaż ścianek działowych, wykonanie suchych tynków i inne prace wykończeniowe
4.13.1. Prace na poddaszu
4.13.2. Prace na I i II piętrze
4.14. Prace na parterze
4.15. Prace w piwnicy
4.16. Prace na klatce schodowej dużej i małej (przejście)
4.17. Ocieplenie budynku
4.18. Prace na werandach
4.19. Prace końcowe na zewnątrz budynku
4.20. Malowanie ścian i sufitów
4.21. Lakierowanie podłóg
4.22. Układanie płytek ceramicznych na klatce schodowej
4.23. Montaż schodów drewnianych na poddasze
4.24. Montaż stolarki drzwiowej
4.25. Uwagi dotyczące projektu technologii, organizacji i wykonawstwa robót
5. Spis załączników
5.1. Załącznik nr 1 obliczenia statyczne
5.2. Załącznik nr 2 zestawienie stolarki drzwiowej i okiennej
5.3. Załącznik nr 3 przedmiar robót
5.4. Załącznik nr 4 tabela pracochłonności
5.5. Załącznik nr 5 harmonogram liniowy gantta
5.6. Załącznik nr 6 harmonogram sieciowy
6. Spis rysunków inwentaryzacyjnych i projektowych
7. Spis rysunków w tekście
8. Spis zdjęć
9. Bibliografia

Liczba stron 100
Nazwa Szkoły Wyższej Politechnika Gdańska
Rodzaj pracy magisterska
Rok oddania 2001

Projekt techniczny termorenowacji budynku użyteczności publicznej

Spis treści

I. Wstęp
Wprowadzenie
2. Cel pracy
3. Zakres pracy
II. Inwestycje termomodernizacyjne i ich problematyka.
1. Zagadnienia termomodernizacyjne na podstawie aktów prawnych
1.1. Obowiązujące wymagania ochrony cieplnej budynków
1.2. Aktualne przepisy dotyczące realizacji inwestycji termomodernizacyjnych
2. Techniczne metody termomodernizacji
2.1. Docieplanie ścian zewnętrznych
2.1.1. Metody lekkie mokre
2.1.2. Metody ciężkie mokre
2.1.3. Metody lekkie suche
2.1.4. Metoda mokra
2.2. Docieplanie stropodachów
2.2.1 Stropodachy dwudzielne z niskim poddaszem
2.2.2 Metody docieplania stropodachów
2.3. Ocieplanie ścian piwnic
2.4. Podłogi piwnic przeznaczonych na pobyt ludzi
2.5. Izolacyjność cieplna okien
2.6. Rodzaje wentylacji funkcjonującej w budownictwie
2.6.1. Jakość powietrza wewnętrznego
2.6.2. Przyczyny i skutki złej wentylacji
2.6.3. Odzyskiwanie ciepła z wentylacji
2.7. Podniesienie sprawności instalacji grzewczej
2.7.1. Kwalifikacja i ocena stanu technicznego instalacji
2.7.2. Modernizacja instalacji centralnego ogrzewania i węzła cieplnego

I. Wstęp.

1.Wprowadzenie.

Współczesne budownictwo stawia przed projektantami różnych branż nieograniczone zadania i cele, pośród których niepoślednią rolę odgrywają zagadnienia związane z wpływem klimatu zewnętrznego i mikrośrodowiskiem wewnętrznym. To one właśnie decydują o charakterze procesów zachodzących w przegrodach rozdzielających te środowiska i współuczestniczących wraz z urządzeniami i instalacjami wewnętrznymi w uzyskaniu optymalnych warunków użytkowania. Postępujący sukcesywnie wzrost kosztów społecznych pozyskiwania i użytkowania energii spowodował uznanie jej oszczędności
i racjonalizacji wykorzystania jako podstawową potrzebę w działalności gospodarczej. Jest ona realizowana poprzez gruntowną poprawę bilansu energetycznego obiektów budowlanych. Proces termorenowacji dotyczy głównie budynków istniejących, gdyż nowopowstające obiekty wznoszone są na podstawie aktualizowanych co kilka lat, bardziej rygorystycznych normach cieplnych.
Termomodernizacja zmniejsza straty ciepła i koszty ogrzewania, jak również poprawia warunki użytkowania pomieszczeń w budynku. Obejmuje ona szereg różnych usprawnień:

  • wzrost sprawności instalacji grzewczej;
  • ograniczenie ilości ciepła zużywanego na podgrzanie wody;
  • zmniejszenie strat ciepła poprzez docieplenie i uszczelnienie przegród budowlanych tj. ścian, stropów, dachu, okien, drzwi itp.;
  • zmniejszenie strat ciepła poprzez likwidację mostków termicznych;
  • ograniczenie ilości ciepła zużywanego na ogrzewanie powietrza wentylacyjnego.

Duża część dotychczasowych zabiegów termorenowacyjnych miała za zadanie usunięcie wad technologicznych i usterek związanych z przemarzaniem. Poprawa bilansu energetycznego w obiektach budowlanych musi opierać się na racjonalnym, gruntownym podejściu do problemu. Konieczna jest całościowa i spójna polityka energetyczna państwa promująca oszczędzanie energii poprzez np. system kredytów czy dotacji. W dniu 14 stycznia 1999 roku weszła w życie długo oczekiwana „Ustawa o wspieraniu inwestycji termomodernizacyjnych” (Dz.U. nr 162 z 1998 r.) opracowana przez Krajową Agencję Poszanowania Energii wspólnie z Ministerstwem Finansów. Ustawa ustanawia zasady udzielania pomocy finansowej dla inwestorów realizujących przedsięwzięcia termomodernizacyjne. Pomoc ta zwana premią termomodernizacyjna będzie polegała na umorzeniu 25% zaciągniętego, preferencyjnego kredytu na w/w przedsięwzięcie. Prawidłowy tok postępowania przy docieplaniu budynku powinien być następujący:

a) wstępna diagnoza cieplna budynku i jego instalacji;

b) analiza techniczno – ekonomiczna różnych wariantów termorenowacji wykonana przez doświadczonego audytora;

c) specjalistyczny projekt docieplenia oraz jego realizacja poprzez licencjonowane przedsiębiorstwo;

d) diagnostyka wykonawcza;

e) ocena ewentualnie pomiar faktycznych oszczędności energetycznych.

Liczba stron 59
Nazwa Szkoły Wyższej Politechnika Krakowska
Rodzaj pracy inżynierska
Rok oddania 2002

Projekt przekrycia hali dworca kolejowego

SPIS TREŚCI

WSTĘP 6
1 Przekrycie hali dworca kolejowego. Wymagania architektoniczno-użytkowe i przykłady rozwiązań. 8
1.1 Podstawowe definicje 8
1.2 Geneza i rozwój hal dworcowych 10
1.2.1 Rys historyczny 10
1.2.2 Forma dworców kolejowych 14
1.2.3 Skala dworców kolejowych 18
1.3 Klasyfikacja dworców i ich charakterystyka. 19
1.3.1 Podział w zależności od układu stacyjnego 19
1.3.2 Podział według sposobu powiązania stref 26
1.4 Zasadnicze elementy funkcjonalne dworców. 29
1.4.1 Podstawowe zadania dworca 29
1.4.2 Wielofunkcyjne hale dworcowe 32
1.4.3 Tunele, galerie, schody 34
1.5 Proces projektowania – wymagania architektoniczno-użytkowe 36
1.5.1 Schematy projektowania 36
1.5.2 Ogólne wytyczne projektowania hali peronowej. 38
1.5.3 Etapy rozwoju projektu na przykładzie Dworca Centralnego w Warszawie. 40
1.6 Przedstawienie wybranych dworców kolejowych 50
1.6.1 Dworzec Główny w Berlinie (Berlin Hauptbahnhof) 50
1.6.2 Dworzec Główny w Frankfurcie 53
2 Opracowanie koncepcji konstrukcji 57
3 Opis techniczny 59
3.1 Ogólna charakterystyka obiektu 59
3.1.1 Przedmiot opracowania. 59
3.1.2 Dane ogólne 59
3.1.3 Charakterystyka projektowanego obiektów 60
3.1.4 Konstrukcja obiektu. 60
4 Obliczenia statyczno – wytrzymałościowe wybranych elementów. 63
4.1 Zestawienie obciążeń. 63
4.2 Płatew P1 – HEB 300. 67
4.3 Płatew P2 – HEB 340. 73
4.4 Dźwigar kratowy – DK1. 78
4.4.1 Pas Górny – HEB 300 Pręt nr 18 84
4.4.2 Krzyżulce – RK 120×5 Pręt nr 41 88
4.4.3 Krzyżulce – RK 100×4 Pręt nr 52 91
4.4.4 Pas dolny – IPT 450 Pręt nr 91 94
4.5 Dźwigar ażurowy – DA1. 97
4.6 Dźwigar ażurowy – DA2. 118
4.7 Dźwigar ażurowy – Połączenie doczołowe. 132
4.8 . Słupy 135
4.8.1 Słup SGA3 – HEB 320 135
4.8.2 Słup SGA5 – HEB 320 139
5 Zestawienie stali. 142
WNIOSKI 145
BIBLIOGRAFIA 146
ZAŁĄCZNIKI 148

WSTĘP

Dworzec kolejowy jest jedną z bardziej reprezentatywnych budowli, stanowi wizytówkę każdego miasta. Pomimo malejącego udziału przewozów kolejowych w transporcie dworce kolejowe ciągle pełnią funkcje jednej z głównych arterii gospodarczo-kulturowego życia.

Równie ważną funkcję do spełnienia ma dworzec w Kielcach. Jest on najważniejszą stacją kolejową tego miasta i znajduje się w samym jego centrum. Krzyżują się tutaj tory prowadzące do Warszawy, Krakowa oraz Częstochowy. Wg klasyfikacji PKP ma kategorię B. Położona jest pomiędzy ulicami Żelazną i Mielczarskiego. Przed budynkiem dworca znajduje się plac Niepodległości wraz ze stojącym tu pomnikiem Niepodległości. Do placu dochodzi ulica Sienkiewicza, będąca głównym deptakiem miasta. Wraz z rozwojem miasta wzrosły wymagania co do funkcji reprezentatywnych dworca, który w obecnej formie nie jest w stanie im sprostać.

Problem został zauważony przez miejscowe władze i przy ogólnej aprobacie społeczności kieleckiej przedstawiono pomysł wybudowania nowego obiektu.

Wychodząc na wprost aktualnym problemom miasta Kielce postanowiłem jako zadanie dyplomowe wybrać wykonanie projektu dworca kolejowego. W swojej pracy skoncentrowałem się nie tylko na rozwiązaniach konstrukcji, ale również na funkcjonalności i walorach estetyczno-reprezentacyjnych projektowanego obiektu.

Swoje rozważania poparłem gruntownym zbadaniem tematyki kolejowej oraz najnowszych rozwiązań konstrukcyjno-architektonicznych. Wyniki zaprezentowałem w pierwszym rozdziale niniejszej pracy. Następnie do ostatecznych rozważań poddałem 3 koncepcje stanowiące o charakterze obiektu. Dokonałem wyboru tej, która w największym stopniu spełniała wcześniej określone warunki.

Dalszym etapem prac było przyjęcie rozwiązań konstrukcyjnych, scharakteryzowanie ich oraz dobór materiałów i technologii. W tym miejscu mogłem przystąpić do obliczeń statyczno-wytrzymałościowych. Za ich pomocą wykazałem zdolność konstrukcji do sprostania warunkom klimatycznym oraz użytkowym. Najbardziej newralgiczne elementy ustroju zostały sprawdzone kilkoma metodami, co pozwoliło na wyeliminowanie błędnych rozwiązań.

Ostatecznym efektem moich prac są rysunki reprezentujące projektowany obiekt. Wśród nich znajdują się: plan zagospodarowania terenu będący wizją lokalizacji dworca jak również widoki elewacji przybliżające ogólny zarys wybranej koncepcji. Zwieńczeniem mojego zadania projektowego są rysunki konstrukcyjne, które szczegółowo obrazują zastosowane rozwiązania.

Liczba stron 170
Nazwa Szkoły Wyższej Uniwersytet Śląski w Katowicach
Rodzaj pracy magisterska
Rok oddania 2009

Projekt jazu ruchomego z alternatywnymi rozwiązaniami konstrukcji przyczółków

SPIS TREŚCI

1. Wstęp………………………… 2

2. Cel i zakres pracy……………………… 3

3. Charakterystyka obiektu……………………. 4

3.1. Lokalizacja jazu…………………….. 4

3.2. Dane wyjściowe do opracowania projektu…………….. 6

4. Ustalenie podstawowych parametrów umożliwiających wykonanie obliczeń projektowych… 8

4.1. Ustalenie klasy budowli…………………….. 8

4.2. Obliczenia hydrauliczne dla koryta naturalnego i uregulowanego…………. 8

5. Obliczenie światła jazu……………………. 11

5.1. Obliczenie współczynnika dławienia bocznego dla różnych wariantów konstrukcji przyczółków i filarów……………….. 14

6. Obliczenie wymiarów urządzeń do rozpraszania energii wody na dolnym stanowisku…….20

6.1. Obliczenie głębokości niecki wypadowej…………….. 20

6.2. Obliczenie wysokości podniesienia zasuwy…………….. 29

6.3. Obliczenie długości niecki wypadowej……………….. 30

7. Obliczenie filtracji pod budowlą…………………. 32

7.1. Ustalenie obrysu filtracyjnego metodą Bligh’a……………. 33

7.2. Ustalenie obrysu filtracyjnego metodą Lane……………. 34

8. Obliczenia statyczne konstrukcji jazu…………………. 36

8.1. Obciążenia………………………. 36

8.2. Parcie wody……………………… 41

8.3. Sprawdzenie warunków stateczności budowli…………….. 45

8.3.1. Sprawdzenie warunku na przesunięcie…………….. 46

8.3.2. Obliczenie współczynnika bezpieczeństwa na obrót………… 48

9. Ubezpieczenia dolnego i górnego stanowiska jazu……………… 50

9.1. Ubezpieczenie górnego stanowiska jazu……………… 51

9.2. Ubezpieczenie dolnego stanowiska jazu………………. 52

9.3. Wzniesienie górnej krawędzi umocnień na skarpie………….. 52

9.4. Ustalenie wymiarów płyt żelbetowych do umocnienia dna…………. 53

10. Opis techniczny………………………. 56

11. Zalecenia i wskazania praktyczne…………………… 57

12. Literatura………………………… 59

13. Spis rysunków………………………… 60

14. Spis tabel………………………… 61

15. Załączniki……………………….. 62

Liczba stron 62
Nazwa Szkoły Wyższej Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja
Rodzaj pracy inżynierska
Rok oddania 2010

Plan zarządzania wspólnoty mieszkaniowej

SPIS TREŚCI

Wstęp………………………………………………………………………….………….……3

1. Podstawowe informacje o analizowanej nieruchomości …4
1.1.Określenie nieruchomości, stan prawny ………..……..4
1.2. Struktura własnościowa ………………………..…. 4
1.3. Ogólna lokalizacja nieruchomości …….……………… 5
1.4. Lokalizacja szczegółowa …………………….………….…. 5
1.5. Parametry techniczne budynków ………………….……….……6
1.6. Stan techniczny budynków ………………….………….….. 7
1.7. Charakterystyka nieruchomości ………………….…… 11
1.8. Zawartość dokumentacji nieruchomości ……………….…….. 11
1.9. Sposób zagospodarowania i wykorzystania nieruchomości …..12
1.10. Określenie potrzeb remontowych i inwestycyjnych ….13
1.11. Sposób zarządzania nieruchomością …………………………. 14
1.12. Podsumowanie i wnioski ……………………………… 17

2. Analiza rynku nieruchomości ……………………….. 18
2.1. Wyznaczenie zasięgu i opis rynku nieruchomości w ujęciu historycznym ………………. 18
2.2. Właściciele i najemcy – ich potrzeby i preferencje …………..20
2.3. Nieruchomości porównywalne i konkurencyjne ……………. 21
2.4. Podsumowanie i wnioski ………………………………. 24

3. Bieżąca analiza finansowa ………………………. 25
3.1. Analiza wpływów i wydatków ……………… 25
3.2. Możliwości zwiększenie wpływów i zmniejszenia wydatków ……………………………… 26
3.3. Potencjalne źródła finansowania ……………………. 27
3.4. Określenie wartości nieruchomości ….……………… 27
3.5. Podsumowanie i wnioski ……….…………… 28

4. Analiza strategiczna …………………. 29
4.1. Mocne słabe strony nieruchomości ……………….………. 29
4.2. Ustalenie stopy dyskonta ……………….…………. 30
4.3. Charakterystyka wariantów postępowania ……….. 31

5. Ocena i rekomendacja wariantu postępowania ……….…. 38
5.1. Skutki wdrożenia poszczególnych wariantów ……………. 38
5.2. Analiza porównawcza wariantów .……………………… 39
5.3. Wskazanie wariantu optymalnego ….…………………. 40

6. Plan realizacji wskazanego wariantu z uwzględnieniem ewentualnych zagrożeń…..42
7. Podsumowanie planu i wnioski końcowe ……..………… 44

Wstęp

Poniższe opracowanie zostało sporządzone w odpowiedzi na oczekiwania Właścicieli nieruchomości położonej w Turku na oś. Wyzwolenia oraz jako opracowanie w ramach przygotowania do egzaminu na zarządcę nieruchomości.

W siódmym roku istnienia Wspólnoty Mieszkaniowej pojawiło się naturalne pytanie o koncepcję dalszych działań związanych z funkcjonowaniem nieruchomości. Mieszkańcy budynków znają się, Zarząd Wspólnoty okrzepł w pełnieniu swoich funkcji i wolą większości Właścicieli zadowolonych ze swojej inwestycji i z miejsca zamieszkania jest dbałość o budynki i zabezpieczenie ich przed zniszczeniem. Tylko, bowiem w ten sposób możliwym staje się utrzymanie i podniesienie komfortu życia oraz ochrona kapitału zainwestowanego w zakup mieszkania.

Celem właścicieli nieruchomości jest:
a. Rozwój nieruchomości
b. Podniesienie jej standardu oraz atrakcyjności
c. Dbałość o budynki
d. Ochrona zainwestowanego kapitału w zakup mieszkania
Powyższe punkty te wyznaczają zakres i główny cel planu.

Podstawowym celem niniejszego planu zarządzania jest, więc przedstawienie możliwości rozwojowych analizowanej nieruchomości, a także wskazanie strategii działania mającego na celu podniesienie atrakcyjności nieruchomości pod względem użytkowym i technicznym. Zaproponowany w nim wariant rozwojowy nieruchomości wskaże kierunki działań w zakresie poprawnego funkcjonowania nieruchomości, a także drogi pozyskiwania przez Wspólnotę dodatkowych przychodów, mogących wraz z innymi środkami, służyć podnoszeniu atrakcyjności budynków. Analiza finansowa określi pułap zaangażowania kapitału w inwestycje bezpieczne dla Wspólnoty, co pozwoli na racjonalne gospodarowanie środkami.

Plan zarządzania, czytany przez Właścicieli lokali mieszkalnych spełni rolę poznawczą dotyczącą całej nieruchomości, a ta wiedza na pewno zaprocentuje na najbliższych spotkaniach i zebraniach Wspólnoty.

Liczba stron 51
Nazwa Szkoły Wyższej
Rodzaj pracy dyplomowa
Rok oddania 2006