Samoocena i samoakceptacja a zachowania prospołeczne młodzieży

Liczba stron: 111

Rodzaj pracy: magisterska

Rok oddania: 2011

Zawartość pracy:

Wstęp

Rozdział I: Samoocena jako postawa wobec siebie
1,1. Definicje i typologie samooceny
1,2. Rozwój samooceny i jej uwarunkowania
1,3. Cechy samooceny
1,4. Funkcjonowanie osób ze względu na poziom samooceny

Rozdział II: Akceptacja samego siebie
2,1. Definicje akceptacji i samoakceptacji
2,2. Rozwój samoakceptacji i jej uwarunkowania

Rozdział III: Zachowania prospołeczne i ich charakterystyka
3,1. Zachowania prospołeczne – próba definicji
3,2. Altruizm a zachowania prospołeczne
3,3. Zachowania prospołeczne u zwierząt
3,4. Motywacja i przyczyny zachowań prospołecznych
3,5. Formy zachowań prospołecznych
3,6. Czynniki rzutujące na zachowania prospołeczne
3,7. Rola edukacji w krzewieniu zachowań prospołecznych

Rozdział IV: Metodologia badań własnych
4,1. Cel badań własnych
4,2. Problemy badawcze, zmienne i wskaźniki
4,3. Hipotezy
4,4. Metody i narzędzia badawcze
4,5. Grupa badawcza

Rozdział V: Analiza wyników badań
5,1. Weryfikacja hipotez badawczych
5,2. Podsumowanie badań

Aneksy

Bibliografia

Wiek XXI obok wielu dobrodziejstw przyniósł też i nowe dylematy dla ludzkości. Problemy, które nie dotyczyły pokoleń wcześniejszych, dziś stają się „normą”. Kryzys moralności i technokratyzacja międzyludzkiej komunikacji stały się tematami rozważań wielu autorów, wliczając w to: teologów, psychologów, pedagogów, socjologów, filozofów i innych. Niektórzy z nich twierdzą, że będąc świadkami rozwoju, jesteśmy jednocześnie świadkami regresji na innych płaszczyznach. Mówiąc inaczej: rozwija się technika, ale pewne wartości moralne zdają się zanikać.

Stajemy więc przed dylematem egoizmu i altruizmu. Te dwa skrajne bieguny pojawiają się rzadko w „czystej” formie, ale trudno nie zauważyć tendencji do zdążania ku temu pierwszemu. Pisał o tym już latach 60. Erich Fromm, teraz w Polsce pisze o tym Mariański. Zachowania prospołeczne stają się coraz rzadziej spotykanymi „formami” aktywności ludzkiej. Coraz częściej wydaje nam się, że wolontariusz to bohater, bo robi coś za darmo dla innych. Ale jeszcze sto lat temu nie było pojęcie wolontariatu, a ludzie pomagali sobie częściej i jakby chętniej. Dziś psychologowie spierają się czy istnieje w ogóle coś takiego jak altruizm. Czy faktycznie robimy coś bezinteresownie, czy też chcemy po prostu zaspokoić swoje sumienie i podwyższyć samoocenę? Niniejsza praca nie udzieli odpowiedzi na to pytanie, ale będzie się starała doszukać korelacji między samooceną i samoakceptacją a zachowaniami prospołecznymi.

Aby taką korelację zdiagnozować, należy wpierw zastanowić się nad sensem i znaczeniem poszczególnych pojęć. Temu właśnie celowi będzie podporządkowana konstrukcja tej pracy.
W rozdziale pierwszym dokonana zostanie eklektyczna analiza pojęcia „samooceny”. Celem tej części będzie zdefiniowanie i sklasyfikowanie samooceny, a także opisanie jej rozwoju i uwarunkowań. Te rozważania będą kluczem do refleksji nad cechami samooceny, a później do dostrzeżenia jej warunkowania w funkcjonowaniu społecznym jednostki.

Podobne cele będzie miał rozdział drugi, tyle że tutaj analizie poddany zostanie termin: „samoakceptacja”. Punktem odniesienia będzie akceptacja jako cecha i zjawisko, a dopiero później jej przeniesienie na grunt percepcji samego siebie. Podobnie jak w rozdziale pierwszym, także tutaj dokonana zostanie diagnoza rozwoju i uwarunkowań, tym razem w odniesieniu do samoakceptacji.
Rozdział trzeci poświęcony będzie w całości zachowaniom prospołecznym. Dokonana będzie próba zdefiniowania tegoż terminu, a następnie poruszonych zostanie kilka kwestii, związanych z zachowaniami prospołecznymi. Tak więc pojawią się pojęcia altruizmu, pomocy, wolontariatu itp. Ciekawym wydaje się spojrzenie na zachowania prospołeczne u zwierząt (czemu poświęcony będzie cały podrozdział). Oczywiście nie zabraknie także analizy uwarunkowań i motywacji do zachowań prospołecznych, a na koniec cała wiedza wynikająca z koncepcji na ten temat, będzie podsumowania w podrozdziale: „Rola edukacji w krzewieniu zachowań prospołecznych”.

Kolejne dwa rozdziały to zwyczajowe opracowanie metodologiczne (rozdział czwarty) i empiryczne (rozdział piąty). W analizie badań własnych dokonane zostanie podsumowanie i wyciągnięte zostaną wnioski z przeprowadzonych badań.

Aktywność badawcza do ostateczną odpowiedz na postawione w pracy pytanie o korelację samooceny i samoakceptacji z zachowaniami prospołecznymi, co wydaje się autorce istotnym problemem na gruncie pedagogiki resocjalizacyjnej.