Zadania gminy

Gotowa praca licencjacka z administracji

Gmina wykonuje w ramach ustaw istotną część zadań publicznych w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Wykonując zadania publiczne, gmina stosownie do postanowień art. 16 ust. 2 Konstytucji RP uczestniczy w sprawowaniu władzy publicznej. W art. 163 i 164 ust. 3 Konstytucji RP wzmocniono pozycję gmin, powierzając im do wykonywania wszystkie zadania samorządu terytorialnego nie zastrzeżone dla innych jednostek samorządu terytorialnego[1].

Art. 6 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Ustalenie, co jest sprawą publiczną nie jest łatwe. Pomocne do tego ustalenia jest orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego[2].

Typologii zadań samorządu można dokonywać według rozmaitych kryteriów. Według kryteriów podanych w ustawach samorządowych jest to przede wszystkim podział zadań na własne i zlecone, które wewnętrznie różnicują się według następującego schematu:

  1. zadania własne gminy:
  2. zadania obowiązkowe,
  3. zadania dobrowolne,
  4. zadania zlecone z zakresu administracji rządowej:
  5. zadania przekazane przez ustawy,
  6. zadania wykonywane na podstawie porozumień[3].

Podział na zadania własne i zlecone pociąga za sobą różne konsekwencje prawne. Przede wszystkim zadania własne gmina realizuje z własnych środków finansowych (dochodów) oraz w imieniu własnym na własną odpowiedzialność. Ustawy gwarantują samodzielność w ich realizacji[4].

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności do zadań własnych gminy należą sprawy:

  1. ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej,
  2. gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego,
  3. wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz,
  4. lokalnego transportu zbiorowego,
  5. ochrony zdrowia,
  6. pomocy społecznej,
  7. gminnego budownictwa mieszkaniowego,
  8. edukacji publicznej,
  9. kultury,
  10. kultury fizycznej i turystyki,
  11. targowisk i hal targowych,
  12. zieleni gminnej i zadrzewień,
  13. cmentarzy gminnych,
  14. porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej,
  15. utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych,
  16. polityki prorodzinnej,
  17. wspierania i upowszechniania idei samorządowej,
  18. promocji gminy,
  19. współpracy z organizacjami pozarządowymi,
  20. współpracy ze społecznościami lokalnymi i regionalnymi innych państw.[5]

Ustawy określają, które zadania własne gminy mają charakter obowiązkowy.

Gmina realizując określone zadania publiczne dysponuje mieniem komunalnym. Rozumie się przez nie własność oraz inne prawa majątkowe należące do poszczególnych gmin i ich związków, a także mienie innych komunalnych osób prawnych. Składnikiem mienia komunalnego, dającym najszerszy zakres uprawnień, jest prawo własności, polegające na tym, że gmina oraz inne komunalne osoby prawne mogą w granicach określonych prawem przez ustawy, korzystać z rzeczy (zarówno z rzeczy ruchomych, jak i nieruchomości), zgodnie z charakterem społeczno-gospodarczym swego prawa oraz w tych samych granicach mogą nim rozporządzać. Składnikami mienia komunalnego są ponadto: prawa rzeczowe (użytkowanie wieczyste, zastaw, hipoteka), prawa majątkowe (wynalazcze, autorskie), wierzytelności, uprawnienia do korzystania z cudzych rzeczy lub praw przez wstąpienie w stosunek zobowiązaniowy (np. najmu, dzierżawy), prawa z udziału gminy w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością, prawa wynikające z akcji należących do gminy, oraz środki finansowe pochodzące z podatków, opłat, dotacji celowych i subwencji ogólnych z budżetu państwa[6].

Zagadnienia zarządzania komunalnymi zasobami mieszkaniowymi są kompleksowo uregulowane w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami. Należy jednak zauważyć, że przepisy ustawy stosuje się tylko do tych zasobów, które są wyłączną własnością gminy. W odniesieniu do nieruchomości, które są przedmiotem współwłasności gminy, przepisy te nie mają zastosowania[7].


[1] Knosala E., Zarys nauki…,  op. cit., str. 69.

[2] E. Ochendowski. Prawo administracyjne. Towarzystwo naukowe organizacji i Kierownictwa. Toruń 1999, str. 301.

[3] Z. Leoński, Samorząd terytorialny w RP, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2001, str. 31

[4] Tamże, str. 32.

[5] Ustawa z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym

[6] Baehr J., Grobelny R., Kwieciński T., Przekształcenia własnościowe komunalnych zakładów budżetowych, Warszawa 1994, str. 37-38.

[7] Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity z 2000r.: Dz. U. Nr 46, poz. 543, z późniejszymi zmianami)

W razie zainteresowania tą gotową pracą – piszcie o więcej

image_print