Związek płci psychologicznej z samooceną a hierarchią wartości

Wstęp

Rozdział. I.
Problematyka badań

1. Płeć psychologiczna
2. Stereotypizacja
3. Samoocena
4. Hierarchia wartości

Rozdział II.
Metodologia badań własnych

1. Problematyka, cel i przedmiot badań
2. Problemy i hipotezy badań naukowych
3. Metody, techniki i narzędzia badawcze
4. Charakterystyka badanej populacji

Rozdział III.
Analiza wyników badań

1. Wyniki badań
2. Interpretacja wyników

Zakończenie
Bibliografia

Termin „płeć psychologiczna” wprowadziła w latach sześćdziesiątych XX wieku Sandra Lipsitz Bem – autorka teorii schematu płci (Gender Schema Theory). Teoria ta skupia się na wyjaśnieniu procesu kształtowania się cech psychologicznych specyficznych dla płci zgodnie ze społecznymi definicjami kobiecości i męskości. Kobiecość i męskość były traktowane głównie jako dwa końce kontinuum. Człowiek był postrzegany jako kobieta lub mężczyzna. Sandra L. Bem nie zgodziła się na dychotomię ról seksualnych i przyjęła, iż ​​męskość i kobiecość reprezentują dwa odrębne wymiary osobowości.

Sto lat temu obserwacja, że mężczyźni różnią się od kobiet pod wieloma względami, talentami i zdolnościami, była beznadziejnym truizmem, oczywistą oczywistością. Taka uwaga wywołałaby dziś zupełnie inną reakcję. W ustach mężczyzny oznaczałoby to nieodpowiednie maniery społeczne, naiwność w dziedzinie socjopolityki płci, niedopuszczalne luki w wiedzy ogólnej lub nieprzyjemną próbę prowokacji. Kobieta, która ryzykuje taką opinię, jest pogardzana jako zdrajca swojej płci i zdradza ciężko wywalczone „zwycięstwa” ostatnich kilku dekad, kiedy kobiety szukały równości szans, szans i uznania w społeczeństwie.

image_print